lek. Paweł Lipowski

Dziś byłam razem z mamą i moim 60-letnim tatą na kontroli po operacji w szpitalu w Bydgoszczy. Tata bardzo stresował się wizytą i odbiorem wyników, dlatego chciałyśmy być przy nim, wesprzeć go i pomóc zapamiętać wszystkie informacje przekazywane przez lekarza. Niestety już na początku wizyty poczuliśmy się niekomfortowo po komentarzu dotyczącym tego, że weszliśmy do gabinetu razem. Rozumiem, że obowiązują różne zasady organizacyjne, jednak w przypadku starszego i zdenerwowanego pacjenta odrobina wyrozumiałości naprawdę ma ogromne znaczenie. Wyniki badań nie były dobre, a sposób przekazania tej informacji pozostawił w nas duży smutek i poczucie braku empatii. W naszej rodzinie mieliśmy już doświadczenia związane z chorobą nowotworową, dlatego szczególnie wiemy, jak ważne są spokój, szacunek i odpowiednie podejście do pacjenta w tak trudnym momencie. Najbardziej przykra była dla mnie sytuacja podczas badania, kiedy lekarz zwrócił się do mojego taty słowami: „tu się kładzie i odkryje brzuch”. Tata był przestraszony i bardzo zestresowany, a sposób komunikacji sprawił, że musiałam wyjść z gabinetu, ponieważ było mi zwyczajnie bardzo przykro jako córce i człowiekowi. Rozumiem, że personel medyczny pracuje pod dużą presją i każdego dnia mierzy się z trudnymi sytuacjami. Uważam jednak, że każdy pacjent — szczególnie starszy i po ciężkiej operacji — zasługuje na odrobinę empatii, szacunku i życzliwości.